Od Rosaline CD Blusji

Kiedy wadera tarzała się po ziemi, ja dokończyłam jedzenie.
- Teraz chodź. - powiedziałam do Blusji
- Gdzie?
- Do mojego brata.
- Shay'a?
- Tak. - odpowiedziała
Blusji nie miała większych oporów, więc poszłyśmy do Shay'a.
W końch dotarłyśmy do mojej i Shay'a jaskini.
- Wchodzisz do cudzej jaskini przez zgody? - rzuciła Blusji
- Jak widzisz jest to i moja jaskinia.
Wadera już później się nie odezwała.
- Hej Shay! - przywitałam się
- Cześć. - powiedziała Blusji
- Hej wam. Co was do mnie sprowadza? - zapytał
- Czy to prawda, że jesteś bratem Rosaline? - wyprzedziła mnie Blusji
- Tak, a Rosaline tak jak i ja jest Alphą tutaj. - odrzekł
Blusji już nic nie mówiła, ale widziałam, że zrobiło jej się trochę głupio.
- Jakiś spacer?  - zaproponowłam Blusji na zgodę

Blusji?

Od Rosaline CD Eter'a

Eter się nie poruszył. Musiałam coś zrobić, bo za chwilę nic by z niego nie zostało.
- Eter uciekaj! - krzyczałam
Smok już chciał ziać ogniem, aby go zabić, ale w ostatniej chwili pobiegłam do basiora, wziełam go i pobiegłam jak najdalej.
- Dlaczego się nie ruszyłeś? - zapytałam
- Nie sądziłem, że smok mógłby mnie zabić. - oznajmił
Dotarliśmy w końcu do polany. Wiedziałam, że tutaj już nic nam nie grozi i odedchnełam z ulgą.
- Smok tu nie przyleci? - zapytał z ciekawością basior
- Nie. Nie lubi polany.
- Dlaczego?
- To długa historia. Kiedy indziej Ci ją opowiem.
Siedzieliśmy na trawie. Właśnie wschodziło słońce. Niebio było różowiótkie, a ja nie mogłam nacieszyć się tym pięknym widokiem. Eter odpoczywał po ucieczce. Nie zwrwcam na niego zbytnio uwagi. Cieszyłam się chwilą. Przypomniało mi się powiedzenie mojej babci: "60 sekund smutku zabiera Ci 1 minute szczęścia". Były to piękne słowa, tak jak i ten wschód słońca. W końcu czułam, że żyję. Z mojego transu, jak i odpoczynku Etera przerało wycie wilka.
- To ktoś z naszej watahy? - zapytał
- Nie. Musimy to sprawdzić.  - oznajmiłam

Eter?

Od Rosaline

Otworzyłam oczy. Był poranek. Wyciągnęłam się i wstałam. Powolnym krokiem wyszłam z jaskini. Słońce wschodziło, oświetlając moje futro. Nagle zaburczało mi w brzuchu. Poszłam, więc na polanę coś upolować. Znalazłam stadko jeleni. Podkradłam się. Wzięłam głeboki wdech i rzuciłam się na wcześniej upatrzonego jelonka. Wbiłam mu swoje kły w szyję i po chwili upadł już martwy. Pazurem rozciełam mu skórę i zaczęłam jeść. Nagle za plecami poczułam coś, a raczej kogoś. Odwróciłam się i ujżałam wilka.
- Kim jesteś? - zapytałam - I dlaczego przeszkadzasz mi w trakcie posiłku? - prześwietliłam wilka wzrokiem

Blusji? Sory, że krótkie, ale ostatnio słabo z veną :/

Od Rosaline CD Cheshire

- Mogę Ci zaufać? - zapytałam
- Tak.
- Ostatnio widziałam, aż 10 szpiegów na naszych terenach. Muszą być to wilki z conajmniej 5 różnych watah. Przeszukiwałam nasze tereny. Mogli zostawić jakieś płapki. Trzeba będzie wysłać większą ilość straży na granicę. - odparłam
Milczyłyśmy przez chwilę. Pierwsza odezwała się Cheshire.
- Myślisz, że może być wojna?
- Nie wiem... Nie chciałabym teraz tego. Nie mamy pełnych wojsk, a tamte watahy mają nawed przydawkę...
Znowu zapadła cisza. Podniosłam się i podeszłam do wody. Zanurzyłam łapy. Wpatrzyłam się o wodę. Moje myśli znalazły się w innym świecie. Mój trans przerwała Cheshire:
-...

Chesire?

Od Rosaline CD Etera

- Jestem Rosaline, a Ty? - zapytałam basiora
- Jestem Eter. Też należysz to tej watahy?
- Tak. Jestem Alphą tutaj. - powiedziałam dumnie
- Jesteś siostą Shay'a? - zapytał
- Tak. - uciełam
Siedzieliśmy chwile w milczeniu. Było to trochę niezwręczne, ale nie miałam dzisiaj nastroju do gadania. W końcu ciszę przerwał Eter:
- Dlaczego wtedy przedemną uciekaś? Odpowiesz teraz?
- Nie ważne.
Wstałam i chciałam już odejść, ale Eter powiedział:
-..

Eter?

Od Rosaline CD Cheshire

- Co tu robisz? - zapytałam "zdejmując" uśmiech z pyska
- Nie mogłam spać. Poszłam na spacer, po czym zobaczyłam Ciebie i tutaj zleciałam. - odparła
- Okey. - mój uśmiech ponownie zagościł
Była piękna noc. Księżyc w pełni. Wiatr lekko powiewał między futrem.
- A Ty co robisz? - zapytała po chwili wadera
- W nocy nigdy nie mogę zanąć. Wałęsam się po terenach watahy...
- Jak duch, bądź zjawa? - przerwała mi
- Tak. Odsypiam nad ranem. - zakończyłam krótko
- Chyba już pójdę. Chcem się chociaż trochę wyspać. Pa.
- Pa. - pożegnałam się
Dalej włóczyłam się po terenach watahy w poszukiwaniu czegoś fajnego do roboty. Zatrzymałam się na łące. Lubiłam tu być. Przypatrzyłam się listku na krzaczku. Były na nim małe kropeli wody.
- To pewnie resztki z ostatniego deszczu. - pomyślałam
Nagle za krzakami dostrzegłam jakieś małe stworzenie. Był to feniks - mały. Podeszłam do niego.
- Pomóż mi. - powiedział telepatycznie
- Też ma te moc. - pomyślałam
- Co Ci się stało. - odpowiedziałam
- Ugryzł mnie wilkołak.
- Za chwile wracam. - obiecałam
Zebrałam trochę ziół i wróciłam do Feniksa. Ptak pokazał mi ranę, a ja ją opatrzyłam i dałam zioła.
- Dziękuje. - odparł
- Nie ma za co. Pójdziesz ze mną? Musisz się teraz wykurować. - uśmiechnełam się
- Oczywiście. Będę teraz zawsze przy tobie.
Zaniosłam feniksa do swojej jaskini i od tej pory staliśmy się nie rozłączni.
Na zajutrz rano wziełam Fire'a (swojego feniksa) na spacer. Po drodze spotkałam Cheshire.

Cheshire?

Od Rosaline CD Aristanae

- Okey. - uśmiechnełam się
- Od czego zaczynamy?
- Od gór. Stanowią one wschodnie granice naszych terenów. - opowiadałam po drodze
Do krótkiej wędrówce znalazłyśmy się u stóp gór.
- Tutaj są góry, tak jak widać. - powiedziałam
- Wysokie. - rzekła Aristanae
- Teraz pokaże Ci źródło rzeki, która przechodzi przez całą watahę.
Przeszłyśmy połowe pasma górskiego. Z ostatnią skałą zobaczyłyśmy źródło.
- Źródło! - krzyknęła Aristanae
Uśmiechnełam się. Do zachodu słońca oprowadziłam waderę po każdej części watahy.
- To koniec. - rzekłam
- Dzięki. Pa. - pożegnała się wadera
- Pa.

Aristanae?

Od Rosaline CD Syriusz'a

- Tak.. A z Tobą? - zapytałam
- Jest okey. Jak się nazywasz?
- Rosaline, a Ty?
- Syriusz.
- Co tutaj robisz?
- Ciesze się życiem. - odpowiedział - Są tutaj tereny jakieś watahy?
- Tak. Watahy Zagubionych Dusz.
- A mógłbym dołączyć? Zaprowadzisz mnie do Alphy? - zapytał z entuzjazmem
- Tak. A Alphę masz przed sobą. - uśmiechnełam się
Basior też się uśmiechnął.
- Zaprowadzić Cię do twojej jaskini? - zapytałam
- Chętnie.
Po drodze opowiadałam basiorowi o storzeniu i działalności watahy. W końcu dotarliśmy do celu.
- To tutaj. - rzekłam
- Dzięki.
Basior już znikał, ale w ostatniej chwiki powiedziałam:
- Chcesz potem pójść na spacer?

Syriusz?

Od Rosaline CD Aristanae

- Chodź. Pokażę Ci twoją jaskinię. - zwróciłam się do wadery
Aristanae nic więcej nie powiedziała, tylko za mną poszła. Całą drogę szłyśmy w milczeniu. Dzisiaj nie miałam dobrego dnia, więc dobrze, że wadera nie chciała rozmawiać. W końcu dotarliśmy do celu.
- To tutaj. - wskazałam łapą na wejście do jaskini
Wadera tylko coś powiedziała szeptem, po czym weszła w głąb jaskini. Kiedy zniknęła mi z oczu wróciłam do siebie. Położyłam się. Poczułam się senna. Zasnęłam. Obudziłam się nad wieczór. Wyszłam z jaskini i ujżałam Aristanae.
- Cześć. - przywitałam się

Aristanae?

Od Rosaline

Tego dnia wstałam bardzo wcześnie. Słońce zmusiło mnie do wyjścia z jaskini. Ociągnęłam się, ziewnęłam i wyszłam z jaskini. Przechadzając się ścieżką po lesie natrafiłam na trop zająca. Nie jestem może najlepsza w polowaniu, ale czemu by nie spróbować? Od rana miałam dobry humor, to też nie przyszło mi długo myśleć nad upolowaniem zdobyczy. Od razu rzuciłam się na zająca, po czym zaczęłam nim miotać na wszystkie strony, wyobrażając sobie że jest to mój przeciwnik w walce. Po kilku sekundach zabiłam zdobycz, a następnie uśmiechnęłam się szyderczo konsumując w mięsie. Po skosztowaniu jakże pysznego zająca, ruszyłam dalej przed siebie lekko podrygując. Ot tak zaczęłam wyobrażać sobie walkę, a po chwili udawałam że atakuję przeciwnika. Nawet nieźle mi to wychodziło. Potem rzuciłam się na ptaka, twierdząc że to wielki potwór, którego muszę zabić. Podcięłam mu gardło i w kilka sekund obdarłam z opierzenia. Byłam z siebie dumna. Słońce było już w zenicie, mama na pewno by się o mnie martwiła, zresztą nie mniej jak ojciec i rodzeństwo.  Rozglądając się wokoło dostrzegłam ciemną sylwetkę.
- Kim jesteś? - zapytałam - Należysz do tej watahy?

Ktoś?

Od Rosaline CD Darth'a

- Speceruje, nie widać? - odrzekłam - A Ty co tu robisz?
- Nie ważne. - powiedział, po czym powoli odszedł
- Zaczekaj. Powiedz co tu robisz? Jesteś szpiegiem?
Basior zatrzymał się, po po czym odpowiedział:
- Też spaceruje, a co? Zabronisz?
- Może... Chodzisz właśnie po terenach watahy...
- I co z tego? - przerwał mi
- To jest moja wataha. Albo dołączysz i będziesz miał prawo tutaj przebywać, albo wyjdź z tych terenów. - warknełam

<Darth?>